Epifysiolyse bij de kat

Loslaten van de groeischijf (epifysiolyse)

Ieder bot van een groeiend dier bevat groeischijven of epifysairschijven. De kraakbeencellen van de groeischijf delen zich voortdurend, waarna het gevormde kraakbeen wordt omgezet in bot. Zo groeit een bot in de lengterichting. Als het dier volwassen is zijn de groeischijven verdwenen (gesloten).
Omdat kraakbeen niet zo sterk is als bot, kan bij een jong dier gemakkelijk een breuk of fractuur ontstaan ter hoogte van de groeischijf.

In de heupkop van o.a. onvolwassen katten, honden en mensen bevindt zich ook een groeischijf. Bij groeiende mensen of dieren zien we hier regelmatig een breuk. Dit heet een dijbeenhals- of collumfractuur.
Ook zonder trauma is het mogelijk dat hierin een breuk (loslaten van de heupkop) ontstaat!
Het is niet duidelijk of de breuk in de groeischijf het gevolg is van botoplossing in de hals en kop van het bovenbeen, of andersom, dat eerst het bot zich oplost en er vervolgens een breuk optreedt.

Het komt vaker voor bij de kater.
Eén of beide heupen kunnen aangedaan zijn.
Het lijkt meer voor te komen bij de Maine Coon en Brits korthaar. Mogelijk is er een familiaire band.
De meeste katten krijgen klachten vóórdat ze 2 jaar oud zijn.
Katten die vroeg gecastreerd worden, groot zijn en overgewicht hebben lopen meer risico op het krijgen van epifysiolyse.

Beide heupen van deze tweejarige Brits korthaar kat laten op de röntgenfoto een losgelaten groeischijf (epifysiolyse) zien.

Omdat de aandoening erg pijnlijk is, is chirurgisch ingrijpen bijna altijd nodig.
Bij katten en kleine honden wordt de gehele heupkop en -hals verwijderd.
Enkele dagen na de operatie kan de kat beginnen met oefenen in het lopen, al snel nemen de banden en spieren van het bovenbeen de functie van de heupkop over. Het dier zal veel minder pijnlijk zijn dan voor de operatie.
Het vooruitzicht (prognose) is redelijk goed na verwijderen van de aangetaste heupkop(pen).