Bloedoor of othematoom

Een bloedoor of bloeduitstorting in de oorschelp

• De oorschelp bestaat uit twee lagen huid waarbinnen een laagje kraakbeen zit.
• Als een hond of kat te krachtig schudt, krabt of schuurt aan zijn oor kan een klein bloedvaatje tussen de twee huidlagen van de schelp knappen, dit veroorzaakt een bloeduitstorting.
• De oorschelp vult zich gedeeltelijk (dan meestal het bovenste puntje) of geheel met bloed, waardoor de gezwollen schelp zacht en met vloeistof gevuld aanvoelt.

Een bloedoor in de punt van de rechter oorschelp bij een Sphynx kat.

Diagnose bloedoor

• Vaak is de diagnose al op het zicht te stellen. Het oor is dik; de schelp is geheel of gedeeltelijk opgezet. De inhoud golft (fluctueert). Het is wel gevoelig, maar niet extreem pijnlijk.
• Belangrijk is, dat de achterliggende oorzaak van het schudden of krabben gevonden wordt. Een uitwendige gehoorgang ontsteking kan bijvoorbeeld het ‘klapperen’ veroorzaakt hebben,
• Soms blijkt bij punctie van de dikte dat de schelp met pus gevuld is, dit komt meestal door een abces na een vechtpartij.

Helaas liep de oorschelp weer vol, nadat we succesvol het bloed hadden afgezogen. De bloeduitstorting heeft zich bijna over de gehele schelp verspreid.

Behandeling bloedoor

• Na leegzuigen en eventueel toedienen van medicamenten in de schelp vormt zich vaak binnen enkele uren of dagen weer opnieuw een bloedoor.
• De oorzaak van het schudden met het hoofd moet behandeld worden.
• Als na enkele weken het bloeden in de schelp is gestopt en het bloed is gestold, kunnen de beide huiddelen operatief weer aan elkaar vast gezet worden.
• Wordt er niets gedaan, dan kan zich littekenweefsel vormen, waardoor de schelp vervormd wordt. In ernstige gevallen wordt dit een bloemkooloor genoemd.
• Bij mensen die worstelen of boksen wordt het een bokser- of worstelaars- oor genoemd.

Klik hier voor informatie over castratie bij een Sphynx kat.